Krótka odpowiedź
31 sierpnia 2026 Vercel opisał na blogu, jak jego agenci AI robią strony, które wyglądają „jak od Vercela”, nawet gdy powstają poza ich kodem: raporty, propozycje, jednorazowe strony. Rozwiązanie to design.md, jeden publiczny plik, który każdy agent może wczytać z adresu URL, plus publiczny arkusz CSS z gotowymi klasami.
Najważniejsza myśl dla ciebie: agent robi generyczny interfejs, bo nie wie, jak ma wyglądać twój. Daj mu to na piśmie, a decyzje, które ciągle psuje (typografia, odstępy, układ), zabierz mu do gotowego CSS.
Skąd się to wzięło
Wcześniej, 25 czerwca 2026, Vercel opisał product-design: skill dla agentów, który siedzi w repozytorium razem z design systemem, do tego lintery i pętlę przeglądu zbierającą uwagi ze Slacka, Figmy i GitHuba. Plik AGENTS.md w repo mówi agentowi, kiedy ten skill wczytać.
To działa, dopóki agent pracuje w ich kodzie. Problem zaczyna się przy raporcie czy propozycji robionej w narzędziu, które tych plików nie widzi. Stąd pomysł: przenieść wiedzę z repo do jednego pliku pod publicznym adresem.
Z czego składa się rozwiązanie Vercela
Według wpisu z 31.08.2026 są trzy elementy:
- design.mdProza: jak myśleć o czytelniku, dowodach i kompozycji strony
- Publiczny arkusz CSSOgraniczony zestaw klas i tokenów: nagłówki, tabele, paski statystyk, wykresy
- Pętla ewaluacjiUwagi ludzi zamieniane na poprawki zasad i automatyczne testy
Dlaczego osobny CSS, a nie tylko opis
Vercel pisze wprost, że arkusz powstał, bo agenci ciągle wymyślali własną typografię, odstępy i układ. Więc te decyzje odebrali modelowi. design.md opisuje nazwy klas i tokenów (w ich pliku to klasy zaczynające się od vbg-, np. vbg-stat-strip czy vbg-table-wrap), a agent tylko wpisuje je w HTML.
Fajny efekt uboczny, który podkreślają: agent nie musi czytać samego arkusza. CSS ładuje się dopiero w przeglądarce, więc kontekst modelu zostaje na zasady projektowania.
Liczby z testu i ich zastrzeżenia
Vercel wziął trzy scenariusze na desktop i kazał Codexowi z GPT-5.5 wygenerować każdą stronę dwa razy: raz z wczytanym design.md, raz bez. Brali pierwszą próbę, bez losowania od nowa. Na sześciu stronach puścili automatyczne testy i policzyli znane błędy (np. tabelę, która nie wykorzystuje dostępnej szerokości).
Vercel sam zastrzega: testy wyłapują tylko błędy, które już wcześniej znali i spisali, więc nie mówią nic o tym, czy strona jest ogólnie dobrze zaprojektowana. Sześć stron to według nich za mała próba na wnioski o jakości, a każda strona, z plikiem i bez, miała co najmniej jeden błąd.
Co dzieje się po wdrożeniu
Plik żyje dzięki realnemu użyciu. W ich Slacku jest @design-agent: oznaczasz go w wątku, a przy prośbie o stronę wczytuje aktualny design.md, buduje stronę na opublikowanym arkuszu i odsyła zrzut całej strony i adres wdrożenia. Każdy taki wątek to prawdziwe zadanie z uwagami, z których poprawiają zasady.
Co jest oficjalne, a co to szum
Po wpisie Vercela na X zrobiło się głośno o „plikach DESIGN.md” i gotowych kolekcjach dla znanych marek. Rozdziel to:
Co z tego wziąć do siebie
Najczęstsze błędy
Źródła i dalsza lektura
Materiały, na których opiera się ten tekst. Instrukcje i przykładowe scenariusze są propozycjami redakcji.
- Vercel: How our agents build on-brand pages with design.md (31.08.2026) (otwiera nową kartę)vercel.com
- Vercel: publiczny plik design.md (otwiera nową kartę)vercel.com
- Vercel: Teaching agents product design at Vercel (25.06.2026) (otwiera nową kartę)vercel.com
- Komentarz na X: @vikingmute o artykule Vercela (01.09.2026) (otwiera nową kartę)x.com