Krócej nie zawsze znaczy to samo
Prosicie o krótszy opis produktu, a dostajecie slogan. Z porównania dwóch rozwiązań wychodzą dwa streszczenia. W takich sytuacjach warto najpierw powiedzieć, jaki ma być gotowy wynik: jeden akapit, tabela różnic czy plan z kolejnymi krokami. To drobna zmiana, ale przynajmniej mamy do czego przyłożyć otrzymaną odpowiedź.
W naszym warsztacie wybieracie zadanie, odbiorcę i format. Narzędzie składa z tych ustawień szablon polecenia w przeglądarce. Nie łączy się z modelem. Gotowy tekst możecie poprawiać ręcznie — zróbcie to na końcu, bo kolejna zmiana górnych pól odtworzy szablon i zastąpi wasze poprawki.
Bez materiału nie ma czego skracać
W miejsce nawiasów wstawcie właściwą treść. Do skrócenia potrzebny jest oryginał. Do porównania — opisy rozwiązań i kryteria, według których je oceniacie. Do planu — cel, termin i dostępny czas. Sam wybór formatu nie podpowie modelowi, czym ma go wypełnić.
Na pierwszą próbę przygotowaliśmy opis fikcyjnej usługi. Łączy zamówienia z trzech sklepów w jedną listę, pozwala pracownikowi zmieniać status i tworzy raport raz dziennie. Chcemy zmieścić to w 16 słowach, bez zgubienia żadnej z tych informacji. Wklejcie poniższe polecenie razem z tekstem do modelu, z którego korzystacie.
Szesnaście słów, a gdzie raport?
„Kopiuj prompt” przenosi polecenie do schowka. Jeśli przeglądarka zablokuje kopiowanie, warsztat zaznaczy tekst; użyjcie wtedy Ctrl+C albo ⌘C. Odpowiedź modelu zostawcie obok oryginału, żeby nie porównywać jej z pamięci.
Policzcie słowa i sprawdźcie każdy konkret. Są trzy sklepy? Jest jedna lista zamówień? Pracownik nadal zmienia status, a raport powstaje raz dziennie? Krótka odpowiedź może zgubić właśnie tę ostatnią część. Może też dorzucić „powiadomienia w czasie rzeczywistym”. Brzmią dobrze, ale naszej fikcyjnej usłudze takiej funkcji nie daliśmy. Taki opis trzeba poprawić, nawet jeśli mieści się w limicie.
Poprawiamy jedną rzecz naraz
Gdy zniknęła częstotliwość raportu, wskażcie modelowi dokładnie to pominięcie. Gdy opis brzmi zbyt oficjalnie, dopowiedzcie, kto go przeczyta. Zostawcie ten sam materiał i zmieńcie jeden warunek polecenia. Wtedy łatwiej zobaczyć, czy poprawka zadziałała.
Zanim uznacie prompt za gotowy szablon, podajcie mu jeszcze dwa teksty: jeden z większą liczbą danych, drugi z brakującą informacją. Obserwujcie, co dzieje się z liczbami i czy model przyznaje, że czegoś nie wie. Zdanie „nie wymyślaj faktów” jest instrukcją, nie gwarancją poprawnej odpowiedzi.
Co warto zachować na następny raz
Do notatki skopiujcie polecenie razem z przykładem dobrej odpowiedzi. Sam warsztat możecie zabrać przez „Pobierz HTML” i otwierać bez internetu. Ta kopia ma ustawienia początkowe; bieżących ręcznych poprawek w niej nie będzie.
Jeśli chcecie poćwiczyć rozbudowę z AI, dodajcie zadanie „przygotuj pytania do rozmowy”. Poproście o zachowanie działania lokalnego i sprawdźcie, czy nowa opcja zmienia treść polecenia. Potem uzupełnijcie je o rozmowę, którą rzeczywiście planujecie. Łatwiej wtedy zauważyć brak tematu, celu czy informacji o rozmówcy niż przy samym oglądaniu pustego szablonu.
Źródła i dalsza lektura
Materiały, na których opiera się ten tekst. Instrukcje i przykładowe scenariusze są propozycjami redakcji.