MCP w firmie. Jak połączyć rozmowę z danymi o zamówieniu

Asystent nie zgadnie, gdzie utknęła paczka

„Gdzie utknęło to zamówienie?” To pytanie do firmowych danych. Sam model nie ma ich przecież w głowie. Tu przydaje się MCP, czyli Model Context Protocol: otwarty standard łączenia aplikacji AI z zewnętrznymi systemami. Dokumentacja opisuje w nim dostęp do danych, narzędzi i przygotowanych sposobów pracy.

Załóżmy, że jedno narzędzie przyjmuje numer zamówienia i oddaje datę złożenia, status płatności, etap realizacji oraz czas aktualizacji. Z tych informacji model układa odpowiedź dla pracownika. Pierwsza wersja integracji ma więc całkiem konkretny zakres: odczytać zamówienie i udostępnić wynik aplikacji AI.

„W realizacji” może znaczyć kilka różnych rzeczy

Zanim połączymy systemy, ustalmy znaczenie pól. Czy numer wskazuje jedno zamówienie? Co dostaniemy, gdy rekordu nie ma? Czy status pochodzi sprzed chwili, czy sprzed dwóch dni? Asystent powinien umieć pokazać te różnice. Przyda się rozmowa z osobą, która zna dane i potrafi wyjaśnić niejasne statusy.

Zacznijcie od odczytu i zbierzcie pytania pracowników. Jeśli później dojdzie zmiana adresu albo anulowanie, przygotujcie osobną operację z określonymi warunkami. Użytkownik przed potwierdzeniem powinien zobaczyć, co dokładnie się zmieni.

Uprawnienia egzekwuje system wykonujący operację. Dostęp pracownika do jednej grupy zamówień oznacza ten sam zakres dla asystenta. Możemy opisać zasady w rozmowie, ale kontrola dostępu musi działać także po stronie aplikacji.

Po czym poznamy, że połączenie się przydaje

Po pierwszych próbach policzcie zakończone sprawy i poprawki. Oddzielcie brak danych od problemu z połączeniem i błędnej interpretacji. To różne usterki: nowy model nie odświeży statusu, którego nikt nie zaktualizował w systemie.

W odpowiedzi zostawcie numer sprawy, źródło i przejście do zwykłej aplikacji. Warto pokazać to w demonstracji. Odbiorca zobaczy zarówno pomoc przy codziennym pytaniu, jak i dalszą drogę, gdy sprawę musi wyjaśnić ktoś z zespołu.